سوئیچ شبکه کامپیوتر چیست؟

سوئیچ شبکه درواقع یک دستگاه سخت‌افزاری کوچک است که بر ارتباطات میان دستگاه‌های متصل شده در یک شبکه محلی (LAN) متمرکز می‌شود.

دستگاه‌های سوئیچ جداگانه اترنت سال‌ها قبل معمولاً در شبکه‌های خانگی و قبل از این‌که روترهای پهن باند محلی در میان کاربران به محبوبیت برسند، مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

روتر های خانگی مدرن، سوئیچ‌های اترنت را به‌طور یکپارچه به‌عنوان یکی از توابع اصلی خود ادغام می‌کنند. در حال حاضر سوئیچ‌هایی با عملکرد بالا هنوز هم در شبکه‌های شرکت‌های بزرگ و مراکز داده به‌صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند. گاهی اوقات سوئیچ‌های شبکه اشاره به هاب سوئیچ، هاب‌های مرتبط کننده و یا MAC ارتباط‌دهنده دارد.

سوئیچ‌های شبکه

درحالی‌که قابلیت سوئیچ کردن برای چند نوع شبکه ازجمله ATM، Fiber Channel و Token Ring وجود دارد، اما سوئیچ‌های اترنت رایج‌ترین نوع در این گروه هستند.

سوئیچ‌های Mainstream اترنت مانند آن‌هایی که در داخل روتر های پهن باند تعبیه شده‌اند، از سرعت Gigabit Ethernet (1000 Mbps) در هر لینک اختصاصی استفاده می‌کنند، اما سوئیچ‌هایی با کارایی بالا مانند آن‌هایی که در مراکز داده مورد استفاده قرار می‌گیرند معمولاًGbps  10 در هر لینک را پشتیبانی می‌کنند.

مدل‌های مختلف سوئیچ‌های شبکه، دستگاه‌های متصل زیادی را پشتیبانی می‌کنند. سوئیچ‌های شبکه برای مصرف‌کنندگان دارای چهار یا هشت جایگاه اتصال برای دستگاه‌های اترنت هستند، درحالی‌که سوئیچ‌های تجمیع شده معمولاً 32 تا 128 اتصال را پشتیبانی می‌کنند. علاوه‌بر این، سوئیچ‌ها به‌منظور ایجاد یک روش زنجیره‌ای برای افزودن تعداد بیشتری از دستگاه‌ها به شبکه محلی (LAN) به یکدیگر متصل می شوند.

سوئیچ‌های قابل‌برنامه‌ریزی و غیرقابل‌برنامه‌ریزی

سوئیچ‌های پایه شبکه مانند آن‌هایی که در روترهای مصرف‌کنندگان مورد استفاده قرار می‌گیرند نیازی به تنظیمات خاصی برای کابل و قدرت اتصال ندارند.

اما در مقابل، دستگاه‌های با کیفیت بالا در شبکه‌های سازمانی طیف وسیعی از ویژگی‌های پیشرفته را پشتیبانی می‌کنند که توسط یک مدیر حرفه‌ای کنترل می‌شود. ویژگی‌های محبوب سوئیچ‌های قابل‌برنامه‌ریزی شامل نظارت SNMP، تجمیع لینک و پشتیبانی QoS می‌شود.‌

همچنین، سوئیچ‌های مدیریت‌شده به شکلی ساخته‌شده‌اند که از طریق رابط‌های خط فرمان یونیکس قابل‌کنترل باشند. دسته جدیدتری از سوئیچ‌های قابل‌برنامه‌ریزی به نام سوئیچ‌های هوشمند، که در شبکه‌های سازمانی ابتدایی و متوسط قرار دارند، از رابط‌های مبتنی بر وب درست شبیه به یک روتر خانگی پشتیبانی می‌کنند.

مقایسه سوئیچ‌های شبکه با هاب‌ها و روترها

سوئیچ شبکه ازنظر فیزیکی و ظاهری شبیه به یک هاب شبکه است. با این حال، برخلاف هاب‌ها، سوئیچ‌های شبکه قادر هستند پیام‌های ورودی که دریافت می‌کنند را بررسی کرده و آن‌ها را به یک پورت ارتباطی خاص هدایت کنند. این تکنولوژی پاکت سوئیچینگ (packet switching) یا سوئیچینگ بسته‌ای گفته می‌شود.

یک سوئیچ آدرس مبدأ و مقصد هر بسته را تعیین می‌کند و فقط داده‌ها را به دستگاه‌های خاص انتقال می‌دهد، درحالی‌که هاب‌ها بسته‌ها را به هر پورت به‌جز آن‌هایی که دارای ترافیک دریافت هستند، انتقال می‌دهند. از این روش به‌منظور حفظ پهنای باند شبکه استفاده می‌شود و به‌طورکلی عملکرد آن‌ها را در مقایسه با هاب‌ها بهبود می‌بخشد.

سوئیچ‌ ها همچنین شباهت به روترهای شبکه‌ دارند. درحالی‌که روترها و سوئیچ‌ها بر اتصالات دستگاه‌های محلی متمرکز هستند، اما تنها روترها از اتصال به شبکه‌های خارجی، شبکه‌های محلی یا اینترنت پشتیبانی می‌کنند.

سوئیچ لایه 3 (Layer 3 Switches)

سوئیچ‌های شبکه سنتی به‌عنوان لایه لینک داده یا لایه 2 از مدل OSI عمل می‌کنند. سوئیچ‌های Layer 3 که منطق سخت‌افزاری سوئیچ‌ها و روترها را به یک دستگاه ترکیبی متصل می‌کنند نیز در برخی از شبکه‌های سازمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در مقایسه با سوئیچ‌های سنتی، سوئیچ‌های لایه 3 پشتیبانی بهتری از تنظیمات شبکه مجازی (VLAN) را فراهم می‌کنند.

سخن آخر

شما می توانید برای خرید تجهیزات شبکه به وب سایت Dnovin.net مراجعه نمایید. کارشناسان ما یه صورت تمام وقت پاسخگوی شما عزیزان خواهند بود.